ഞരമ്പറ്റ ഓർമ്മകൾ!


ഹൃദയം പറിച്ചാ വരാന്തയിലെ-
റിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ 
ഓർമ്മഞ്ഞരമ്പറ്റിറ്റ നീലരക്തത്തിൽ 
കവിളുകൾ ചുട്ടുപൊള്ളി.

ചക്രവാളസീമയിൽ കപ്പൽപ്പൊട്ടായി 
പ്രതീക്ഷകൾ മായുമ്പോൾ
നിറംകെട്ട കണ്ണുകളിൽ
കാഴ്ചകൾ കുത്തുന്ന തീക്കൊള്ളിയായി.

തലയ്ക്കുള്ളിൽ പഴുതാരയിഴയുന്ന
കാൽപെരുമാറ്റത്തിൽ
ഓർമ്മച്ചിതലുകളടർന്നപ്പോൾ
ചിറകടർന്ന ഈയാമ്പാറ്റകളായി
നഷ്ടവസന്തമിഴഞ്ഞു നടന്നു.

ഓമനിക്കാനൊരോർമ്മ തേടി
ഇന്നലെയുടെ കരിയിലകൾ
കാലുകൊണ്ടിളക്കുമ്പോൾ
ഒന്നുരണ്ടുവളപ്പൊട്ടുകളിൽതട്ടി
ചെഞ്ചോര പൊടിഞ്ഞു കരളിനുള്ളിൽ.

കുപ്പിച്ചില്ലുകളേറെയുണ്ടെന്നാലും
അവതട്ടിയിപ്പോളെൻ
കരളങ്ങനെ മുറിയാറില്ല.
മുറിപറ്റിമുറിപറ്റി പരുക്കനായ മനതാരിൽ
അടുത്തിടെ കോറാനൊരു ചില്ലിനുമായിട്ടില്ല.

പൂമ്പാറ്റച്ചിറകടിപോലീ മനസ്സിനെ
തഴുകാനൊരു തളിരോർമ്മ ചികയുന്നു, ഉഷ്ണമാറ്റുവാനായി.
ഗതകാലസ്മരണകൾതൻ ശിശിരമാണിന്ന്,
മനമരമൊന്നിലകൊഴിഞ്ഞൊരു
പടുമരമായി, തണുത്തും വിറച്ചും,
മൂടാനൊരിലമറപോലുമില്ലാതെ
പാടാനൊരു പൈങ്കിളി പോലുമില്ലാതെ
ഒറ്റക്ക്‌..

കണ്ണടച്ചൊന്നോർക്കട്ടെ, ഒരു ചെറുചിരി
വിരിയിക്കാനൊരോർമ്മയെങ്ങാനും
കിട്ടിയാലതുകൊണ്ടൊരു വസന്തവും
പിന്നീടതുകൊണ്ടൊരു ജന്മവുമുണ്ടാക്കണം,
നിയോഗം കഴിക്കണം.

മരണം മരംകൊത്തിയായി ഉള്ളിലെ
പോടു തിരയുമ്പോൾ കാലുഷ്യമില്ലാതെ
നിന്നുകൊടുക്കണം.

ഓർമ്മചികഞ്ഞാലും പോയികിട്ടുമൊരു ജന്മം

വളപ്പൊട്ടുകൾ ചേർത്തൊരു കളിയുണ്ട്‌
നല്ല നിറചാർത്തുള്ള കളി, സമയം പോക്കാനൊരു കളി.