Saturday, 27 December 2014

പ്രണയപ്പനി ......

പനിച്ചൂടിലടവച്ചു
വിരിയിച്ചൊരെൻ പ്രേമ
മണിക്കുഞ്ഞു പാറിപ്പറന്നു 
പോകുന്നതും നോക്കി
പുതച്ചുമൂടി കടുംകാപ്പിയും മോന്തി
കുളിരു കാഞ്ഞിതാ മുറിക്കു മൂലയിൽ
കുനിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് കൂട്ടിനായ്
കിടക്കയിൽ വീണു മണിക്കുഞ്ഞിൻ മണിത്തൂവൽ


    ഏണിയും പാമ്പും!


    ജീവിതം മിക്കപ്പോഴും ഒരു ഏണിയും പാമ്പും കളി പോലെയാണ്‌. വിധി പകിടയെറിയുമ്പോൾ അതുചെന്നുവീഴുന്ന കളങ്ങളിൽ ചിലതിൽ പാമ്പും മറ്റു ചിലതിൽ ഏണിയും പിന്നെ കുറേയധികം കളങ്ങളിൽ തടസ്സങ്ങളോ നേട്ടങ്ങളോ ഇല്ലാതെയും മുന്നോട്ടു നീങ്ങുന്ന ഏണിയും പാമ്പും കളി.
    ചിലർക്ക്‌ പാമ്പിന്റെ വായിൽ ചാടേണ്ടി വന്നിട്ടേയുണ്ടാവില്ല. എന്നും ഏണികൾ വഴിയുള്ള കുറുക്കുവഴിക്കയറ്റങ്ങൾ മാത്രം. അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നിനും തടസ്സമില്ലാതെ പകിടയുരുണ്ടുരുണ്ട്‌ മുന്നോട്ട്‌.
    മറ്റു ചിലർക്ക്‌ പാമ്പിന്റെ വായിൽ ചാടാനേ നേരമുണ്ടാകൂ. എങ്ങനെയൊക്കെ കുലുക്കിയെറിഞ്ഞാലും പകിട ചെന്നുവീഴുന്നതൊക്കെ പാമ്പ്‌ വായും തുറന്നിരിക്കുന്ന കളങ്ങളിൽ. നേരേ താഴേക്ക്‌. ചിലപ്പോൾ ചെറിയ പാമ്പുകൾ. മറ്റു ചിലപ്പോഴാകട്ടേ, പൊരുതി പൊരുതി, തളർന്നും കിതച്ചും ജയിക്കാനൊരു കളം മാത്രം ബാക്കിയുള്ളപ്പോഴാകും ഏറ്റവും നീളമുള്ളൊരു പാമ്പിന്റെ തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി താഴേക്കിറങ്ങുന്നത്‌, ഏറ്റവും താഴേക്ക്‌. ഒരു നിലവിളിയോടെ താഴേക്ക്‌.
    ഇനിയൊന്നുമില്ല പ്രതീക്ഷിക്കാൻ എന്ന അവസ്ഥയിൽ നിരാലംബരും നിരാശ്രയരുമായി പകിടയൊന്നെറിഞ്ഞു നോക്കും നമ്മൾ. ചിലപ്പോഴെങ്കിലും, നമ്മെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്‌ നമ്മുടെ പകിട വീഴുന്നത്‌ തൊട്ടടുത്ത ഏണിക്കളത്തിലായിരിക്കും. നിരാശയുടെ മൂക്കുക്കുത്തലിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷയുടെ ഊളിയിടൽ! അതിൽ പിടിച്ച്‌ മുകളിലേക്ക്‌. ഒന്നുകൂടി പൊരുതി നോക്കാനുള്ള ഊർജ്ജവുമായി.
    ജീവിതത്തിൽ പലപ്പോഴും ഇത്തരം ഏണികൾ നമ്മുടെ പ്രതിസന്ധികളിൽ പ്രതീക്ഷയുടെ നറുവെളിച്ചമേന്തിയെത്താറുണ്ട്‌. ചെറുതും വലുതുമായ ഏണികൾ!
    ഇനിയൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാനില്ല എന്നോർത്ത്‌ ഉഴറുമ്പോഴാകും അവർ വരിക. വാക്കുകളിൽ, പ്രവൃത്തികളിൽ ഒക്കെ ഊർജ്ജവും പ്രതീക്ഷയും നിറച്ച്‌ അവർ നമ്മുടെ കൈപിടിച്ച്‌ മുകളിലേക്കുകയറ്റും. പുതിയ ദിശകൾ കാണിച്ചുതരും. ക്ഷമയോടെയും സഹനത്തോടെയും സ്നേഹത്തോടെയും പ്രതീക്ഷയോടെയും മുന്നേറാൻ അവർ നമുക്കു വഴികാട്ടിയാകും.
    എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒട്ടേറെ പ്രതിസന്ധികളുണ്ടായിട്ടുണ്ട്‌. ഇനിയൊന്നുമില്ല പ്രതീക്ഷിക്കാനെന്നോർത്തിട്ടുണ്ട്‌. അപ്പോഴൊക്കെ ചെറുതും വലുതുമായ ഏണികൾ കടന്നുവരികതന്നെ ചെയ്തു. അടിവച്ചടിവച്ച്‌ അവയിൽ പിടിച്ച്‌ ഞാൻ മുകളിലേക്ക്‌.
    ഞാനും പലർക്കും ഏണിയാകാറുണ്ട്‌. അതൊരു നിയോഗം പോലെയാണ്‌. ഒരാളേറ്റവും ദുഃഖിക്കുന്ന അവസരത്തിൽ, വിധിവൈപരീത്യമാകുന്ന പാമ്പ്‌ വിഴുങ്ങി താഴേക്കിറങ്ങി കിതച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ ഒരടിയെങ്കിലും മുകളിലേക്കേറാനുതകുന്ന ഒരേണിയായാൽ, അതുപോലൊരു പുണ്യമില്ലെന്നു തോന്നുന്നു.
    എനിക്കുതകിയ എത്രയോ ഏണികൾ! അവരെ ഞാൻ എത്രയും സ്നേഹത്തോടെ, നന്ദിയോടെ സ്മരിക്കട്ടെ. നിങ്ങൾക്കറിയില്ല, ഒരുപക്ഷേ, നിങ്ങളുടെ വില.
    കാത്തിരിപ്പ്‌..............


    വഴിയിലേക്കു കണ്ണും നട്ടു നീയാരെയാണ്‌ കാത്തിരിക്കുന്നത്‌?
    പാഴിരുട്ടടഞ്ഞുകിടന്ന എന്റെ ഉമ്മറക്കോലായിൽ ഒരു നറുതിരി തെളിച്ചു വച്ചിട്ട്‌ 'ദാ വരുന്നൂ'ന്നു പറഞ്ഞിറങ്ങി പോയൊരാളെ......
    ചാരം മൂടിക്കിടന്ന കിനാവിന്റെ കനലുകളെ ഊതിത്തെളിയിച്ചു പോയൊരാളെ........
    വാടിക്കിടന്ന മോഹവല്ലരികളിൽ വെള്ളം തളിച്ച്‌ പുതുനാമ്പുകൾ വിരിയിച്ചിട്ട്‌ പോയിരിക്കുന്നൊരാളെ.....
    നിന്നോടൊപ്പമാകാശവും ഭൂമിയും കാറ്റും വെളിച്ചവും തണുപ്പും ചൂടും മഴയും വെയിലും രാവും പകലുമെല്ലാം അനുഭവിച്ചു തീർക്കണമെന്നുറപ്പിച്ചിരുന്നു ഞാൻ.
    തണുത്ത വെളുപ്പാംകാലങ്ങളിൽ ഒരു പുതപ്പിനുള്ളിൽ ചുരുണ്ടുകൂടുമ്പോൾ കാതിലെന്താണു കിന്നരിക്കേണ്ടതെന്നുവരെ ഞാൻ ഓർത്തു വച്ചിരുന്നു. സവാരികൾക്കു പോകുമ്പോൾ മലമടക്കുകളെ നോക്കി നിന്നെ ഞാൻ അത്രയധികം സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നു വിളിച്ചുപറഞ്ഞ്‌ ആ പ്രതിദ്ധ്വനികളിൽ കുളിച്ചു ആ സ്നേഹത്തിൽ കുതിർന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ എന്തു മൂളിപ്പാട്ടാണ്‌ പാടേണ്ടതെന്നും ഞാൻ ഓർത്തുവച്ചിരുന്നു.
    വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ നനുത്ത തെന്നലുമേറ്റ്‌ കൈക്കുള്ളിൽ കൈ കവർന്ന് ചായ കുടിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ എന്തൊക്കെയാണ്‌ ചർച്ച ചെയ്യേണ്ടതെന്നും ഞാൻ ഓർത്തുവച്ചിരുന്നു. പ്രഭാതത്തിൽ കുളിച്ച്‌ പുത്തനുടുപ്പിട്ട്‌ വീട്ടുജോലികളിൽ മുഴുകുമ്പോഴും അത്താഴമുണ്ടാക്കുമ്പോഴും നിന്റെ പ്രണയത്തെയനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന ഏതൊക്കെ പാട്ടുകൾ കേൾക്കണമെന്നുവരെ ഞാൻ നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു.
    പറഞ്ഞാലും പറഞ്ഞാലും തീരാത്ത എത്രയോ കഥകൾ ബാക്കിവച്ചാണ് നീ‌ പോയിരിക്കുന്നത്‌. ഒന്നിച്ചു പാടുവാനെത്രയേറെ പാട്ടുകൾ. ചുവടുവയ്ക്കാനെത്രയേറെ താളങ്ങൾ.
    പനിനീർദ്ദലമിട്ട തണുത്ത ജലത്തിൽ മുങ്ങി നിവർന്ന് ജലകണമിറ്റുവീഴുന്ന മുടിയൊതുക്കി വന്ന് മെഴുകുതിരിവെളിച്ചത്തിൽ ആ നനുത്ത സംഗീതത്തിനൊപ്പം നമുക്കു നൃത്തം വയ്ക്കണ്ടേ? തണുത്ത രാത്രികളിൽ അടുപ്പത്തു കൈകാഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ സ്വന്തം കൈകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ റൊട്ടി തേനിൽ മുക്കി എനിക്കു നീട്ടുമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തതു നീ മറന്നുപോയോ?
    വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ എന്റെ മടിയിൽ തല ചായ്ക്കാൻ നീ ഓടിയെത്തുമെന്നു ഞാൻ വെറുതേ മോഹിക്കട്ടേയോ? ജീവിതയാത്രയിൽ കൈകോർത്തു കൂട്ടുവരാൻ, എന്റെ തണുത്ത കൈവെള്ളകളെ കൂട്ടിയുരുമ്മി ചൂടുപിടിപ്പിക്കാൻ നീയുണ്ടാവില്ലേ? ജീവിതം ഇടിമിന്നലിന്റെ ചന്ദ്രഹാസമിളക്കി എന്നെ വിറപ്പിക്കുമ്പോൾ ഒന്നു ചേർത്തുപിടിക്കാൻ നീയുണ്ടാവില്ലേ? ഉമ്മറപ്പടിവാതിലടയ്ക്കാതെ ചാരിവച്ചിരിക്കുന്നത്‌ നീ വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ തന്നെയാണ്‌.
    നീ കത്തിച്ചുവച്ച ഈ ചിരാതിന്റെ വെളിച്ചത്തിലാണിന്നു ഞാനീ ലോകത്തെ കണ്ടുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നത്‌. നിന്നിലൂടെ ലോകം കാണണമെന്നാഗ്രഹിച്ചു, ഇന്നീ വെളിച്ചത്തിലൂടെയതു ഞാൻ കാണുന്നു. ഒരിക്കലുമണയാതെ ഞാനിതു കാക്കും. ചെറുതെങ്കിലും ഇതേയുള്ളല്ലോ എനിക്കു കൈത്തിരിയായി.