ദത്തുപുത്രി


"മാമിക്കെന്താ വാവയില്ലാത്തത്‌ അമ്മാ?"

"അത്‌.…… അത്‌.…… അത്‌ മാമി ശരിക്കും ആഹാരം കഴിക്കാത്തതു കൊണ്ടാണ്‌. കണ്ടിട്ടില്ലേ, മാമി ചോറുണ്ണുകയേയില്ല. മക്കളു നിറച്ചു ചോറുണ്ണണം കേട്ടോ. എന്നാലേ മക്കളുണ്ടാവൂ" 

പിറ്റേ ദിവസം മുതൽ നാലുവയസ്സുകാരി മാതു കൂടുതൽ ചോറുണ്ടു. മാമിയെ ഉപദേശിച്ചു, "മാമീ, നിറയെ ആഹാരം കയിച്ചാലേ വാവയുണ്ടാവൂ കേട്ടോ "

"ആണോ മോളേ? എന്റെ മാതൂന്‌ എല്ലാം അറിയാല്ലോ" മാമി മാതുവിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. മാതുവിന്‌ മാമിയോട്‌ വല്ലാത്ത സ്നേഹം തോന്നി. മാതു മാമിയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
"ഊം? എന്താണൊരു കള്ളച്ചിരി?"

"മാമീ,.. ഞാനൊരു ഐഡിയ പറയട്ടെ?"

"പറഞ്ഞോ"

"മാമി എന്നെ മോളായി അങ്ങെടുത്തോ.... ഞാനിനി അമ്മാന്നു വിളിച്ചോളാം"
പെട്ടെന്നുള്ള ഒരാന്തലിൽ പിടച്ചുപോയ ഹൃദയത്തെ അടക്കിനിർത്താൻ പാടുപ്പെട്ടുകൊണ്ട്‌ മാമി ചോദിച്ചു.
"അപ്പോ മാതൂന്റെ അമ്മ പാവമല്ലേ? മോളെക്കാണാതെ അമ്മയ്ക്ക്‌ സങ്കടം വരില്ലേ?

"ഓ...... അമ്മയ്ക്കു വേണോങ്കിൽ വേറേ പ്രസവിക്കാല്ലോ. അമ്മ നിറച്ച്‌ ചോറ്‌ കഴിക്കുമല്ലോ.." ഒന്നു നിർത്തി അവൾ തുടർന്നു.. " അല്ലെങ്കിൽ അമ്മേം അച്ഛനും കൂടി ഒരു വാവേ ദത്തെടുക്കട്ടേ.."

"അപ്പോൾ മാതൂന്റെ അച്ഛന്റെ നെഞ്ചിൽ ആ വാവ കിടന്നുറങ്ങില്ലേ? രാത്രി മാതു മാമീടെ അടുത്തു കിടക്കുമ്പോൾ ആ വാവ അമ്മേടേം അച്ഛന്റേം നടുക്കു കിടന്നുറങ്ങും, അല്ലേ?"

മാതു കുറച്ചു സമയം മാമിയുടെ കണ്ണിൽത്തന്നെ നോക്കി ആലോചനയിലാണ്ടുനിന്നു.

"എന്താ ആലോചിക്കണേ മാതൂസേ?"

"മാമീ, ഞാൻ വീട്ടിലൊന്നു പോയിട്ടു വരട്ടേ? അച്ഛനും അമ്മയും എന്തു ചെയ്യുണൂന്നു നോക്കീട്ടു വന്നാലോ? അവരിനി എന്നെ കളഞ്ഞിട്ടു പോയിക്കാണുമോ?"

പോകണ്ടാന്നു പറഞ്ഞാലും അവൾ പോകും. അതുകൊണ്ടു ഉം എന്നു പറഞ്ഞു. " ഞാൻ വരാം കേട്ടോ ..." പടിയിറങ്ങിയോടുമ്പോൾ അവൾ വിളിച്ചുപറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.