ചമ്പകപുഷ്പസുവാസിതയാമം.........……………… 


അന്നും ഓഫീസുണ്ടായിരുന്നു. വൈകുന്നേരം ആറു പത്തിനാണ്‌ ഇറങ്ങിയത്‌. നോക്കുമ്പോൾ തല്ലുകൊണ്ട കുട്ടിയുടെ മുഖം കറുക്കുന്നതുപോലെ ഇരുട്ടു വലിച്ചു കേറ്റുന്നു മാനം. അയ്യോ മഴയാണോ! ആലോചിച്ചുതുടങ്ങുമ്പോഴെക്കും ചുറ്റിയടിച്ചു ഒരുഗ്രൻ കാറ്റ്‌. റോഡരുകിലെ വെള്ളപ്പൂമരത്തിലെ പൂക്കൾ മുഴുവൻ എന്റെ തലയിൽ പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. തണുത്തകാറ്റും പുഷ്പാലങ്കാരവുമൊക്കെയായി ഞാനങ്ങു കോരിത്തരിച്ചുപോയി. എന്തു രസം!!!!.

അപ്പോഴേക്കും തുടങ്ങി മഴ. മഴയെന്നു പറഞ്ഞാൽ ഒരു മര്യാദേമില്ലാത്ത്‌ മഴ. നാലു ദിക്കിൽ നിന്നും കാറ്റും മഴയും. പെട്ടെന്നുള്ള.കാട്ടിൽ റോഡങ്ങു വിജനമായി. ഞാൻ കുടയും പിടിച്ചു പതിയെ നടന്നു. നല്ല രസോണ്ട്‌. ചെരുപ്പൊരു സുഖോല്ല. തെന്നിപ്പോണു. എന്നാലും കൊള്ളാം. അടുത്തെങ്ങും ആരുമില്ല. അവസരം മുതലാക്കി മൂളിപ്പാട്ടും പാടിയായി നടപ്പ്‌.....

"ചമ്പകപുഷ്പ സുവാസിതയാമം........ ചന്ദ്രികയുണരും യാമം....."
ആഹാ....... നല്ല സംഗതിയൊക്കെ ഉണ്ടല്ലോ.....
കുറച്ചൂടെ സംഗതികളൊക്കെ ഇട്ടു വിസ്തരിച്ചു വീണ്ടും പാടിനോക്കി. അടിപൊളി!
കൂടെക്കൂടെ കുടയെ ചുഴറ്റികൊണ്ടുപോകുന്ന കാറ്റിനെതിരെ യുദ്ധവും ചെയ്യണം, പാടണം..
"പ്രിയതരമായൊരു സ്വപ്നമുറങ്ങി, ഇനിയുണരാതെയുറങ്ങീ...."

എത്രനല്ല വരികൾ! ശങ്കരാഭരണം സ്റ്റൈയിലിൽ ഒരു ആഹാ പറഞ്ഞുപോയി.

"ഇവിടെയിവിടെ വെറുതെയിരുന്നെൻ 
ഓർമ്മകളിന്നും പാടുന്നു, ഓരോ കഥകൾ പറയുന്നു...."

റോഡരുകിലെ വെള്ളക്കുഴികൾ ചാടിക്കടക്കുമ്പോഴും പാട്ടു നിർത്തിയില്ല.

"മൃദുപദനൂപുരനാദമുറങ്ങി.....
വിധുകിരണങ്ങൾ മയങ്ങീ...."

ദൂരെ നിന്നൊരു വെള്ളക്കാർ ഡിം ലൈറ്റൊക്കെ ഇട്ടു വരുന്നതു കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അടുത്തെത്തിയതും പെട്ടെന്ന് ഒരു വെള്ളക്കുഴിയിലേക്കു വണ്ടിയെ തെന്നിച്ചു. എന്റെ ഉടുപ്പിലൊക്കെ ചെളിവെള്ളം. എന്റെ മുഖം പെട്ടെന്നു  ഇങ്ങനെ ആയെങ്കിലും പെട്ടെന്നു ഞാൻ മോന്തായത്തെ പൂർവ്വസ്ഥിതിയിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു. പിന്നെ കലണ്ടറിലെ ദൈവങ്ങളുടെ മുഖത്തു കാണൂലേ, ഒരു പുഞ്ചിരി, അതുപോലെ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ടു മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു, "പോടാ മങ്കീ, ഞാൻ വീട്ടിൽച്ചെന്ന ഉടനേ ഉടുപ്പൊക്കെ അലക്കി കുളിക്കുമല്ലോ. നീയിനി എത്ര കുളിച്ചാലാ നിന്റെയാ ചീത്തമനസ്സിലെ അഴുക്ക്‌ കളയുക? ഹും! " എന്നോടാ കളി! അയ്യോ.... വീടെത്താറായി. ഇനിയിതുപോലൊരു മഴ പാട്ടുംപാടിനടക്കാൻ കിട്ടിയില്ലെങ്കിലോ?

"ഇതിലേയിതിലേയൊരുനാൾ നീ വിടയോതിയ കഥ ഞാനോർക്കുന്നു....
ഓർമ്മകൾ കണ്ൺഈർ വാർക്കുന്നൂ....
ചമ്പകപുഷ്പസുവാസിതയാമം........."

ഗേറ്റ്‌ എത്തി. ഇനി പാടിയാൽ ആരെങ്കിലും കേൾക്കും. ആകെ കുതിർന്ന് ഒരു മിണ്ടാപ്രാണിയായി അകത്തേക്ക്‌....... 

പെരുമഴക്കാലം!...............


അവളൊരു മഴ നനയുകയായിരുന്നു. കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയിലും അവൾക്കു വിയർക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 
മഴനീരിൽ ഉപ്പുരസം കലർന്നിരുന്നു... 

നനഞ്ഞൊട്ടിയപാവാട പിടിച്ചൊതുക്കി ഒരിലച്ചാർത്തിന്റെ മറപോലുമില്ലാതെ അവളാമഴ കൊണ്ടു വിറച്ചു. ഒന്നോടാതെയും നടക്കാതെയോപോലും അവൾ വല്ലാതെ കിതക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മഴചാർത്തിലൂടെ ദൂരെക്കാണുന്ന അവ്യക്തനിഴലുകളിൽ അവൾ പരിചയമുഖങ്ങൾ തിരഞ്ഞു. പരിചയം തോന്നുന്നവ ദൂരേക്കുമാറുന്നതെന്തേ എന്നവൾ അതിശയത്തോടെ അങ്കലാപ്പിലുഴറി. 
വരാനിരിക്കുന്ന ഒരു ഇടിമിന്നലിനായി അവൾ ഭയപ്പാടോടെ ആകാശത്തേക്കുനോക്കി. കണ്ണുതെറ്റിവരാവുന്ന ഒരു മിന്നലിന്റെ വെളിച്ചത്തിനായി കണ്ണുചിമ്മാതെ കാത്തുനിന്നു. ചെവിയടച്ചു പൊട്ടാവുന്ന ഒരു ഇടിമുഴക്കത്തിന്റെ പ്രകമ്പനം നെറ്റിയിലെ ഞരമ്പുകളെ ത്രസിപ്പിച്ചു. 
എന്തിനുവേണ്ടിയെന്നറിയാത്ത ഒരാന്തലിൽ നെഞ്ചുനൊന്തപ്പോൾ, ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തിന്റെ പിരിമുറുക്കത്തിൽ ഒന്നു കാലിടറിയപ്പോൾ പിടഞ്ഞെണീറ്റപ്പോൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു, പെയ്ത മഴയിൽ നനഞ്ഞൊട്ടിയ തലയിണയിൽ അമർന്ന മുഖമാകെ ഉപ്പുരസം. ഓരോ അണുവിലും കല്ലേറുകൊണ്ടെന്നപോലെ വേദന.
എണീറ്റിരിക്കുമ്പോൾ മുറിയാകെപ്പരന്ന ഇരുട്ടിൽ മഴയത്തിരുട്ടത്തുകണ്ട രൂപങ്ങൾ നിഴൽ നൃത്തങ്ങളാടി. ആരെന്നറിയാത്തൊരാ നിഴലുകൾനോക്കി വീണ്ടും കിടക്കയിലേക്കുചാഞ്ഞു, പിന്നെ തലയിണയുടെ നനയാത്തൊരറ്റത്തു തലചായ്ച്ചുറങ്ങി.

ആരും കാണാതെ...................

എന്നും സ്വപ്നത്തിൽ അവൾ അവളുടെ തന്നെ വേഗത്തിൽ നടന്നുപോകുന്ന കാലടികൾ കാണും. സ്വന്തം കാലടികളിൽതന്നെ ഉറ്റുനോക്കി താനെങ്ങോട്ടാണു പോകുന്നതെന്ന് അവൾക്കു നല്ല നിശ്ചയമാണെന്നു തോന്നുന്നു. പക്ഷേ, അവളെയെപ്പോഴും അതിശയിപ്പിച്ചത്‌ തന്റെ പാദങ്ങളിൽ കാണുന്ന ആ സോക്സാണ്‌. യാത്രയാകുന്നതിനുമുൻപുള്ള ഒരുക്കങ്ങളിലൊരിടത്തും ആ സോക്സണിഞ്ഞ ഓർമ്മയില്ല. എത്ര ഓർത്തിട്ടും എപ്പോഴണവ അണിഞ്ഞതെന്ന് ഓർത്തെടുക്കാൻ ആവുന്നില്ല. എന്തിനാണവ ഷൂവിനോടൊപ്പം അല്ലാതെ സാധാരണ ചെരുപ്പിനൊപ്പം ഇട്ടതെന്നും ഒരിത്തിരി അതിശയത്തോടെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടവൾ ആ കാലടികളെത്തന്നെനോക്കി കുനിഞ്ഞു നടന്നു. താനൊരിക്കലും തെരെഞ്ഞെടുക്കില്ലായിരുന്ന ഒരു തരം പീച്ച്‌ നിറവും അതിലാകെ ചെറുതായി കരിപുരണ്ടമാതിരി അഴുക്കും.

ഇതെങ്ങനെ തന്റെ കാലിൽ കയറി? ഉറക്കത്തിൽ ആരെങ്കിലും തനിക്ക്‌ ഇതണിഞ്ഞുതന്നതാണോ? എന്തിനുവേണ്ടി? ഈ സമസ്യക്കിടയിലും മനസ്സിലെവിടെയോ ഒരു സന്തോഷം. വെയിലടിച്ചിട്ടീ കാൽപ്പാദങ്ങൾ കരുവാളിക്കില്ലല്ലോ. അൽപ്പം കരുവാളിച്ചുതുടങ്ങിയിരുന്ന പാദങ്ങളിനി വെളുത്തുതുടുക്കുമല്ലോ. സോക്സിത്തിരി മോശമാണെങ്കിലും കിട്ടാൻപോകുന്ന ആ നന്മകളോർത്തപ്പോൾ ആരിട്ടതായാലും, എങ്ങനെയിട്ടതായാലും അവറ്റ കാണാനിത്തിരി മോശമാണേലും കുറച്ചു സന്തോഷവും സമാധാനവും തോന്നി.

അങ്ങനെ നിരന്തരയാത്രകളിൽ ഓരോരാത്രിയും കടന്നുപോയി. കരിപുരണ്ടമാതിരി പീച്ച്‌ നിറമുള്ള സോക്സിനുള്ളിൽ ചന്തംവച്ചുവരുന്ന തന്റെ കാലടികൾ കാണാനായിട്ടവളൊരു സ്വപ്നത്തിൽ അവയെ വലിച്ചൂരി. വിണ്ടുകീറി ചലവും ചോരയുമൊലിക്കുന്ന തന്റെ ദ്രവിച്ച പാദങ്ങളെയാണിത്രയും കാലം അവ മറച്ചുവച്ചിരുന്നതെന്നറിഞ്ഞവൾ ഞെട്ടാത്തതെന്തേ? പെട്ടെന്നവൾ തന്റെ മുഖത്തു വിരലോടിച്ചു, അതും വിണ്ടുകീറിയതാണോ എന്നറിയാൻ, അതിലും ഒരു മുഖപടമുണ്ടോ എന്നറിയാൻ. അതില്ലാന്നു കണ്ടവൾ സമാധാനത്തോടെ സോക്സിനെ ദൂരെയെറിഞ്ഞു. പിന്നെയാണവൾ സുഖമായൊന്നുറങ്ങിയത്‌.

വിഷക്കനി................... 


അതിമനോഹരമായ പൂക്കളും, തളിരിലകളും, തുടുത്ത പഴങ്ങളും ലോലവള്ളികൾ പോലുള്ള താരും തണ്ടുമായി അവളൊരു മനോഹരിയായ ചെടിയാണെന്ന് അവളോടു പറഞ്ഞത്‌ ആ കിളികൾ തന്നെയാണ്‌. അവർക്കേറെയിഷ്ടമാണവളുടെ ചാഞ്ഞകൊമ്പിൽ ഊഞ്ഞലാടാൻ. പാട്ടുപാടാൻ. അവൾക്കുമിഷ്ടമാണവരെ. മടുപ്പിക്കുന്ന, വിരസമായ ജീവിതത്തിൽ അവർ നിറയ്ക്കുന്ന സംഗീതം അവൾക്കേറെ പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്‌. സ്വയംമറന്നവൾ അവരുടെ പാട്ടിലും കൊഞ്ചലിലും മുഴുകിയങ്ങനെ നിൽക്കും. എന്നാൽ, അതിനിടയിലും അവളുടെ ഇടനെഞ്ചിൽ കൊള്ളിയാൻ മിന്നും. അതെന്താണെന്നോ? ചില കുഞ്ഞിക്കിളികൾ അവളുടെ പഴങ്ങൾ തിന്നാനടുക്കും. അവൾക്കല്ലേ അറിയൂ അവ വിഷക്കനികളാണെന്ന്. വേദനയോടെ ചില്ലകളാട്ടി അവളവരെ അകറ്റുമ്പോൾ അവരിൽ ചിലർ പിണങ്ങും, ചിലർ പരിഭവിക്കും, മറ്റു ചിലർ കണ്ണുരുട്ടും, മറ്റു ചിലരാകട്ടെ,എത്രയാട്ടിയാലും പോകാതെ ചുറ്റിപ്പറ്റിപ്പറക്കും, വാശിയോടെ, അവ ഭക്ഷിച്ചേയടങ്ങൂ എന്ന നിർബന്ധബുദ്ധിയോടെ.... അവരോടവൾ വേദനയോടെ പറയും, ആ വിഷപ്പഴം കഴിച്ചവർ പിടഞ്ഞുവീഴുന്നത്‌ കാണാൻ അവൾക്കു വയ്യാന്ന്, അതിനേക്കാൾ ഭേദം സ്വയം ഒടുങ്ങുന്നതാണെന്ന്. അവളുടെ കണ്ണീരോടെയുള്ള അപേക്ഷക്കൊടുവിൽ കുഞ്ഞിക്കിളികൾ വേദനയോടെ വിടപറയുമ്പോളവൾ വിചാരിക്കും. "നിങ്ങളെ എനിക്കെത്ര ഇഷ്ടമാണെന്നോ? നിങ്ങൾക്കാപത്ത്‌ വരുന്നത്‌ എനിക്കു ചിന്തിക്കാനേ വയ്യ. അതിനേക്കാൾ ഭേദം ഞാൻ വീണുമണ്ണടിയുന്നതാ...."  — 

ആവണിപ്പൊന്നൂഞ്ഞാലാടിക്കാം നിന്നെ ഞാൻ.........


ഇന്നു ഒന്നാം തീയതി. ചിങ്ങം ഒന്ന്‌. പണ്ടൊക്കെ ഒന്നാം തീയതി എന്നു പറഞ്ഞാൽ രാവിലെ കുളിച്ച്‌, പൂകൊണ്ടലങ്കരിച്ച, തിളങ്ങുന്ന വെങ്കല നിലവിളക്കിൽ നിറയെ എണ്ണയൊഴിച്ച്‌ അഞ്ചുതിരിയിട്ടുകത്തിച്ച്‌, കൈകൂപ്പി അറിയാവുന്ന മന്ത്രങ്ങളൊക്കെപ്പറഞ്ഞു പ്രാർത്ഥിച്ച്‌, പിന്നീടാ കിനിഞ്ഞുകത്തുന്ന വിളക്കിന്റെ ഭംഗി ആസ്വദിക്കുന്ന ഒരു നറുമണമുള്ള സുപ്രഭാതമാണ്‌. ഇന്നുപക്ഷെ, എന്നുമുള്ള കുളിപോലും ഉണ്ടായില്ല.

അമ്മ രാവിലെ ഒരു കല്യാണത്തിനുപോയതിനാൽ രാവിലെ ചപ്രതലയിൽ ഒരു ക്ലിപ്പും കേറ്റി അടുക്കളയിൽ കയറി. അച്ഛനോടു ചോദിച്ചു, "ചിക്കൻ കറി ഉണ്ടാക്കട്ടെ?" "അതെന്താ അങ്ങനൊരു ചോദ്യം" എന്നച്ഛൻ. അല്ലാ, ഒന്നാം തീയതിയല്ലേ എന്നു ഞാൻ. ഒന്നാം തീയതിയല്ലേ ചിക്കൻകറി കഴിക്കേണ്ടത്‌ എന്നായി അച്ഛൻ. എന്നാലോക്കേ എന്നു ഞാൻ.

ഓണമെന്നാൽ എനിക്കെന്നും ഊഞ്ഞാലാട്ടം മാത്രമായിരുന്നു. പൂക്കളവും സദ്യയുമൊന്നും ഒരിക്കലും അജണ്ടയിലില്ലായിരുന്നു. പോക്കറ്റുള്ള വീട്ടുടുപ്പുകൾ അന്നും ഇന്നും എനിക്കിഷ്ടമാണ്‌. അതിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിറയെ ചിപ്സും ബൂന്ദിയും മിക്സ്ചറും ശർക്കരവരട്ടിയുമായി ഒരു കൈയിൽ ബാലരമയുമായി ഊഞ്ഞാലാടുന്നതാണെന്നും ഏറ്റവും മനോഹരമായ ബാല്യകാലസ്മരണ. പിന്നെ, ഇടക്കിടക്ക്‌, മെയ്‌വഴക്കം പരീക്ഷിച്ചുള്ള നടുവിടിച്ചുള്ള വീഴ്ചകളും!

പണ്ടൊന്നും ഓണക്കോടിയോ പിറന്നാൾക്കോടിയോ വീട്ടിൽ ശീലമായിരുന്നില്ല. ഒരിക്കലും വേണമെന്നു തോന്നിയിരുന്നുമില്ല. ഇടക്കെപ്പോഴോ അതും വന്നു. സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ വാക്കുകളില്ലാത്തവർ അതൊരു കവറിലാക്കി ഓണക്കോടിയാക്കുന്നതാണോ? സ്നേഹത്തിന്റെ രൂപമേതെന്നറിയാതെ ഉഴറുമ്പോൾ കിട്ടിയ കോടിയിലതുതിരയുകയും അതിനെ നെഞ്ചിലേക്കുചേർത്ത്‌, അലമാരയിൽ ഭദ്രമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

എല്ലാം ഉള്ളവന്‌ ഓണമെന്നാൽ കോടി, സദ്യ, ഷോപ്പിംഗ്‌, ഓണാഘോഷം, കറക്കം...... ഒന്നുമില്ലാത്തവനു ഒരു നിറകൺചിരി. സ്നേഹവും കരുതലും നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന ഒരു പുഞ്ചിരി. രാവിലെ കത്തിച്ചുവച്ച അഞ്ചുതിരിയിട്ട വിളക്കുപോലെ ശോഭയാർന്ന ഒരു ചിരി. ആകാശത്തോളമുയർന്നുപറക്കുന്ന, വയറ്റിൽ ചിത്രശലഭങ്ങൾ ചിറകുവെട്ടിച്ചുപറപ്പിക്കുന്ന ഒരു സ്നേഹപ്പൊന്നൂഞ്ഞാൽ, ആകാശത്തോളമുയർന്നു തിരികെവരുമ്പോൾ പിടിക്കാൻ കൈനീട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു കരുതൽ.... 

ആ കരുതലിനു പകരം........ പോക്കറ്റിലെ ശർക്കരവരട്ടിയും ബൂന്ദിയും...... പിന്നെ ഒത്തിരിയൊത്തിരി കഥകളും, പിന്നെ കുറേ കഥയില്ലാത്ത തമാശകളും..... മഞ്ചലേറിപ്പോകുന്ന സ്വപ്നങ്ങളും............ ഇതിനൊക്കെ ഓണം വരണോ? ഒന്നാം തീയതി വരണോ? 

ഫ്രീസറിൽ നിന്നെടുത്തുവച്ച ചിക്കൻ തണുപ്പുമാറിക്കാണും. ഒന്നാംതീയതിയായി രാവിലെ തന്നെ ഒരു മഹാപാപം ചെയ്തിട്ടുവരാം. ചുമ്മാതല്ല ഗതിപിടിക്കാത്തത്‌!!! 

എൻ.ബി.: സവാളയില്ലാതെ ചിക്കൻ കറി വയ്ക്കാൻ പറ്റ്വോ?

ഊഞ്ഞാലോണം............


ഓണം എന്ന് വച്ചാല്‍ എനിക്ക് ഊഞ്ഞാലാണ്....... എന്തോന്ന് സദ്യ? എന്തോന്ന് ഓണക്കോടി? എന്തോന്ന് അത്തപ്പൂവ്? ഞാന്‍ ഇന്നേവരെ പൂക്കളവുമിട്ടിട്ടില്ലാ .... അച്ഛന്‍ അങ്ങനെ സ്ഥിരം ഓണക്കോടി തരലുമില്ലാ.....അങ്ങനെ ഉള്ള ആര്‍ഭാടം ഒന്നും കാണിക്കാന്‍ പാടില്ലാന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നെ അമ്മയുടെ സമാധാനത്തിനാണ്‌ സദ്യ.... അമ്മ പറയും, നല്ലോരോണമായിട്ട് ഒന്നും ഉണ്ടാക്കാതെ എങ്ങനെ.... അതൊക്കെയല്ലേ ഒരു ഐശ്വര്യം.....

എനിക്കിഷ്ടം ഊഞ്ഞാലാണ്...... മുറ്റത്തു പ്ലാവും മാവും ശാഖകള്‍ വളരുമ്പോള്‍ എന്റെ നോട്ടം ഊഞ്ഞാല്‍ കെട്ടാന്‍ പാകത്തില്‍ വളര്‍ന്നാല്‍ മതി എന്ന് മാത്രമാണ്... 

പണ്ട് ഞങ്ങള്‍ക്കൊരു കോവാലന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.. കോവാലന്‍ 'ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തില്‍' ഒരു പനകയറി ആയിരുന്നു. അന്ന് ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ മുഴുവന്‍ പനകള്‍ ആയിരുന്നു.. അങ്ങനെയല്ലേ ഐവീ ശശിയുടെ കരിമ്പന എന്ന സിനിമ ഈ നാട്ടില്‍ വച്ചെടുത്തത്. പിന്നീട് കോവാലന്‍ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ ഒരു കാര്യസ്ഥന്‍ പോലെ എന്തോ ആയി.....കടയില്‍ പോക്ക്.... പിന്നെ, അമ്മയും അച്ഛനും എവിടെയെങ്കിലും പോകുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടിനും കാവല്‍, പിന്നെ പശൂനെ വാങ്ങിയപ്പോള്‍ അവയെ നോക്കുക... ഇതൊക്കെയാണ് പണി... ടെക്നിക്കുകളുടെ ഉസ്താദാണ് ... കുട്ട, പായ ഇതൊക്കെ ഉണ്ടാക്കാനൊക്കെ എക്സ്പെര്‍ട്ട്...

പിന്നൊരു കാര്യം ഊഞ്ഞാല്‍ ഉണ്ടാക്കാന്‍ അറിയാം.... ഞങ്ങളോടൊക്കെ ഒരു ദയവും ഇല്ലാ.. എന്നാലും, ഓണം അടുക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ പിറകെ നടക്കും..... വല്യ പോസ് കാണിക്കും ആദ്യം.... പിന്നീട്, പരിപാടികള്‍ തുടങ്ങും... രണ്ടു മൂന്ന് ഓലകള്‍ വെട്ടി, വെയിലത്ത് വാട്ടി, കയറു പിരിക്കുംപോലെ തെറുത്തു വടം പോലെ ഉണ്ടാക്കും... അത്രേം നേരം മുഖത്തെ ഭാവമോക്കെ കാണേണ്ടത് തന്നെ.... റോക്കറ്റ് സയന്‍സ് ആണെന്ന് തോന്നും, പയറ്റുന്നത്... എന്നിട്ട് പ്ലാവിന്റെയോ, കശുമാവിന്റെയോ മോളില്‍ വലിഞ്ഞു കേറി കണ്ണ് കൊണ്ടും കൈകൊണ്ടും കുറെ കണക്കുകൂട്ടലുകള്‍ ഒക്കെ നടത്തി ആ ചടങ്ങങ്ങു കഴിക്കും... അതൊക്കെ നോക്കി അക്ഷമരായി ഞങ്ങള്‍ കുട്ടിമങ്കികളെ പോലെ താഴെ നില്‍ക്കുകയായിരിക്കും ..

 അന്നേരം "പിടിച്ചാല്‍കിട്ടാത്ത കോവാലന്‍" ഭയങ്കര ജാടയില്‍ താഴെയിറങ്ങും....ഒരു പലകയോ, ഉലക്കയോ, ഓലമടലോ വടത്തിന്റെ താഴെ കെട്ടി ഊഞ്ഞാല്‍ റെഡി ആക്കും. ആര്‍ത്തിപിടിച്ചു നിക്കണ എന്നെ മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാതെ അനിയനെ വിളിക്കും "മക്കുട്ടാ വാ...." അവന്റെ പേര് മണിക്കുട്ടനെന്നാ..... മക്കുട്ടന് പിന്നെ കോവാലനെക്കാള്‍ ജാഡ..... അവനെ കയറ്റിയിരുത്തി ആട്ടി വിടും...... പിന്നെ അവന്റെ കൈയും കാലും പിടിക്കണം, ഒന്ന് നിലത്തിറക്കണമെങ്കില്‍.

ഹൂ............ അങ്ങനെ ഊഞ്ഞാലാട്ടം തുടങ്ങും..... പിന്നെ തീറ്റയും കുടിയും എല്ലാം അവിടെ തന്നെ........ മരുന്ന് പോലെ മൂന്നു നേരം ഊഞ്ഞാലാടിയില്ലെങ്കില്‍ ആകെ ഒരു ക്ഷീണം..... സ്കൂളില്‍ പോകുന്നതിനു മുന്‍പും പോയിവന്നും എല്ലാം അഭ്യാസം തന്നെ... വായന വരെ ഊഞ്ഞാലാടിക്കൊണ്ടാണ്.. ഒറ്റകൈയില്‍ പുസ്തകം പിടിച്ചു ഊഞ്ഞാലാടാന്‍ ഒക്കെ നല്ല മിടുക്കാണ് .. പക്ഷെ, ഉയരത്തില്‍ ഊഞ്ഞാലാടി വയറ്റില്‍ ചിത്രശലഭം പറക്കാനൊന്നും എനിക്കിഷ്ടമല്ല... എനിക്ക് പേടിയാ ഇന്നും അതൊക്കെ....... ഒരു വെപ്രാളം അങ്ങനെ പൊങ്ങിവരും , അടിവയറ്റില്‍ നിന്നും,,.... അമ്മേ........

 നമുക്ക് പോക്കറ്റിലെ ഉപ്പേരിയൊക്കെ പതിയെ ഓരോന്നായി തിന്നു തിന്നു അങ്ങനെ പാട്ടൊക്കെ പാടി..... അങ്ങനെ ആടണം..... പണ്ട് സ്ഥിരം പാട്ട് "മാവേലി നാട് വാണീടും കാലം" ആയിരുന്നു.... ഒരു പ്രാവശ്യം പാടിതീരുന്നത് വരെ ഒരാള്‍ ആടും.... പിന്നീട് മറ്റെയാള്‍... ചിലപ്പോള്‍ വല്യച്ഛന്റെ മക്കളും കാണും......
ഇപ്പൊ എന്തോണം? 

 അടുത്ത വര്ഷം ഞാന്‍ ഒരൂഞ്ഞാല് കെട്ടും....... മാവിന്റെ കൊമ്പില്‍....... എന്നിട്ട് പതിയെ ആടും...... എന്നിട്ട് ഇഷ്ടമുള്ള പാട്ടൊക്കെ പതിയെ പാടും.......

 "ജല്‍തെ ഹെഇന്‍ ജിസ്കെ ലിയെ...... 
തേരി അന്ഖോന്‍ കെ ദിയെ ......... 
ടൂന്ദ് ലായാ ഹൂം വഹി....... 
ഗീത് മേം തേരെ ലിയെ......."

ബ്രൂച്ച്‌.......... 



"ചേട്ടോയ്‌....."

"എന്താടീ....."

"എനിക്കേ..... ഒരു സാധനം വാങ്ങണമായിരുന്നു. ഒരു കുഞ്ഞി സാധനം"

"ന്താദ്‌? പറഞ്ഞോ"

"ഒരു കുഞ്ഞി ബ്രൂച്ച്‌"

"ബ്രൂച്ചോ? അതെന്തു കുന്തം?"

"കുന്തോന്നുമല്ല, അതേയ്‌, ഈ സ്വർണ്ണനിറത്തിൽ നല്ല ചന്തത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയ പിന്നാ അത്‌. ഈ പണ്ടത്തെ അമ്മച്ചിമാരൊക്കെ പള്ളീൽ പോകാൻ നേരം ചട്ടേം മുണ്ടും ഉടുക്കുമ്പോൾ തോളത്തു കുത്തുന്ന ഒരു പിന്ന്‌ കണ്ടിട്ടില്ലേ?"

"അപ്പോ അമ്മച്ചി ചട്ടേം മുണ്ടും ഉടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചോ?"

"ഇല്ലാന്നേ, ഞാൻ സാരീടെ മോളിൽ കുത്തും. നല്ല ശേലായിരിക്കും, ല്ലേ?"

"അത്ര ആർഭാടമൊക്കെ വേണോ?"

"എന്താർഭാടം? അതു സ്വർണ്ണമൊന്നും അല്ല മനുഷ്യനേ. മുപ്പതോ നാൽപതോ രൂപയ്ക്ക്‌ ഫാൻസീ സ്റ്റോറിൽ കിട്ടുന്ന സാധനമാ"

"എന്നാൽപ്പിന്നെ ഒരു രണ്ടാർഭാടമായിക്കോ. അല്ലാ എവിടുന്നു കിട്ടി ഈ ഐഡിയ?"

"അതേയ്‌, കളിയാക്കില്ലല്ലോ"

"ഇല്ലാന്നേയ്‌, ചിണുങ്ങാതെ പറ പെണ്ണേ"

"ടീവീല്‌ ചന്ദ്രിക കുമാരതെംഗെയെ കാണിച്ചപ്പോൾ അവരുടെ സാരീലൊരു ബ്രൂച്ച്‌. അതുകണ്ടപ്പോ ഒരു മോഹം"

"അമ്പടീ കുമാരതുംഗീ... എഡേയ്‌, ഇന്നാളൊരു ദിവസം ഒബാമേടെ ഭാര്യേ കാണിച്ചപ്പോ അവരുടെ ടോപ്പിലും കണ്ടല്ലോ ഒരു സാധനം?"

"ഉവ്വോ? അന്നേരം ചേട്ടായി മിണ്ടീലല്ലോ. ശോ! ഇനി കാണുമ്പോ പറേണം, കേട്ടോ നമുക്കു മേടിക്കാം. അല്ലാ.. ഞാനിത്തിരി ഉടുത്തൊരുങ്ങിയൊക്കെ നടന്നാൽ ആർക്കാ അതിന്റെ ഗമ? അല്ലാ.. ആർക്കാ? ഏത്‌?"

"ഉവ്വ ഉവ്വ"